Political Thoughts

Κυριάκος Περιστέρης

Αριστοτέλης: Η Πολιτική Φιλοσοφία

Πώς η ένταξη της Ουκρανίας θα μετακινούσε το κέντρο βάρους της Ευρώπης προς Ανατολάς

Η ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα αποτελούσε αλλαγή διαφορετικής κλίμακας από την προσχώρηση ενός ακόμη μεσαίου ή μικρού ευρωπαϊκού κράτους. Θα εισήγαγε στην Ένωση μια μεγάλη εδαφική χώρα της ανατολικής ευρωπαϊκής πεδιάδας, με ισχυρό αγροτικό τομέα,...

Η πολιτική γεωγραφία μιας μεγαλύτερης Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η επόμενη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα προσθέσει κράτη σε έναν θεσμό που έχει ήδη μάθει να λειτουργεί με είκοσι επτά διαφορετικές εθνικές κυβερνήσεις. Η βαθύτερη μεταβολή όμως θα συντελεστεί στη γεωγραφία της εξουσίας. Η είσοδος νέων κρατών από τα Δυτικά...

Το GSI ως υπόθεση ευρωπαϊκού δημόσιου επενδυτικού κεφαλαίου

Το Great Sea Interconnector προσφέρει μια ιδιαίτερα χρήσιμη περίπτωση για να εξεταστεί ένα από τα βασικά δημοσιονομικά προβλήματα της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης: πολλές από τις επενδύσεις που χρειάζεται η Ευρώπη έχουν μεγαλύτερη στρατηγική αξία από εκείνη που μπορούν...

Η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα

Απ’ αυτό συνάγεται ότι η πόλη αποτελεί μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώο πολιτικό, και ότι αυτός που εξαιτίας της φύσης του και όχι εξαιτίας των περιστάσεων ζει εκτός πόλεως είναι είτε φαύλος είτε κάτι καλύτερο από άνθρωπος, όπως ακριβώς είναι και εκείνος που αποδοκιμάστηκε από τον Όμηρο: ο άνθρωπος χωρίς συγγενικούς δεσμούς, χωρίς νομικές δεσμεύσεις και χωρίς σπίτι […] Ότι λοιπόν η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα και πιο σημαντική από το κάθε άτομο είναι φανερό. ∆ιότι, εάν το άτομο δεν είναι αύταρκες, όταν αποκοπεί από την πόλη, θα βρεθεί στην ίδια μοίρα που βρίσκονται τα άλλα μέρη εν σχέσει προς το όλον, και εκείνος που δεν μπορεί να είναι μέλος μιας κοινωνίας λόγω της αυτάρκειάς του δεν την χρειάζεται την κοινωνία, αυτός δεν είναι μέρος της πόλεως και είναι κατά συνέπεια είτε θηρίο είτε θεός. Όλων λοιπών των ανθρώπων η ορμή προς μία τέτοια κοινωνία ανάγεται στην ίδια τους τη φύση, και εκείνος που πρώτος συγκρότησε μια τέτοια κοινωνία είναι πρωτουργός μέγιστων αγαθών.

(Ἀριστοτέλης, Πολιτικά, Α, 1253a 1-5 και Α, 1252b – 1253a 33)